Alanya'da nereye gidileceğini bilmek yetmiyor; asıl mesele oraya nasıl gidileceği. Her noktanın kısa hikâyesini yazdık, altına da o yeri gezdiren turu koyduk.
KİŞİYE ÖZEL
Sekiz kısa soru, iki dakika. Sonunda size göre seçilmiş yerlerin listesi çıkıyor. Ücretsiz, kayıt yok.
Limanın üstünde duran sekizgen kule 1226'da yükseldi; Sultan Alâeddin Keykubad tersaneyi korumak istiyordu. Halepli mimar Ebu Ali beş katı üst üste koydu ve üst katlardaki kırmızı tuğla güneş alçaldıkça koyulaşıyor, adı da oradan geliyor. Bugün içi Etnografya Müzesi. En üst terasta liman, tersane ve bütün körfez tek karede duruyor.
Yarımadanın tepesine çıkan yol sizi on hektarlık bir açık hava müzesinde bırakıyor. Surlar altı buçuk kilometre boyunca uzanıyor, üzerlerinde yüz kırka yakın burç var. İçeride dört yüze yakın sarnıç, kesme taştan Bedesten ve Süleymaniye Camii duruyor. İçkale denizden iki yüz elli metre yükseklikte: bir yanda Kleopatra Plajı, öbür yanda doğu sahili.
Kızılkule'den bir yıl sonra, 1227'de, aynı sultan kıyıya beş gözlü bir tersane yaptırdı. Elli yedi metre boyunda, kırk metre derinliğinde; gözleri sivri kemerli duvarlar birbirinden ayırıyor. Kültür Portalı onu bozulmadan bugüne ulaşmış tek Selçuklu tersanesi olarak anıyor. Tekneyle önünden geçerken tonozların içi karanlık kalıyor, deniz gözlerin ağzına kadar giriyor.
Kaleye çıkmanın en kolay yolu 2017'den beri bu hat. Damlataş'taki alt istasyondan binip dokuz yüz metrelik hat boyunca Kale istasyonuna çıkıyorsunuz; kabin yükseldikçe Kleopatra Plajı altınızda açılıyor. Sekiz kişilik kabinler yirmi saniyede bir geldiği için sıra genelde çabuk ilerliyor. Bilet gidiş-dönüş ve gün boyu geçerli, isterseniz inişi yürüyerek yapıyorsunuz.
Kızılkule denizi kolluyordu, Ehmedek karayı. Aynı sultan bir yıl sonra kalenin kuzeyine bu bölümü ekletti: her biri üçer kuleli iki ayrı kısım, toplam altı kule. Kalenin en az kalabalık köşesi burası; taş duvarların arasından şehir ve dağ hattı birlikte görünüyor. Kaleyi gezerken çoğu kişi buraya kadar yürümüyor, o yüzden sessiz.
1948'de liman için taş çıkarılırken tesadüfen açıldı ve Türkiye'nin turizme açılan ilk mağarası oldu. İçerisi yıl boyunca yirmi iki derece, nem yüzde doksan beş. Bu hava astım hastalarına iyi geldiği için doktor gözetiminde yirmi bir günlük kür uygulanıyor. Dışarısı otuz dört dereceyken içeri girmek, sarkıtların altında birkaç dakika durmak yazın en ucuz serinleme yöntemi.
Alanya'dan kırk dört kilometre içeri, dağların arasına giren dar bir yarık. İki yandaki kaya duvarlar dört yüz metreye yaklaşıyor; dipte çelik ve ahşaptan yapılmış yürüyüş platformları suyu izleyerek içeri uzanıyor. Girişten üç yüz metre kadar sonra bir şelale karşılıyor sizi. Yukarı bakınca gökyüzü ince bir şerit olarak kalıyor. 2022'de dere boyunca 3.358 metrelik bir ekoturizm parkuru da açıldı.
Merkeze on bir kilometre, denizden iki yüz otuz iki metre yükseklikte. Dört galeriden oluşuyor ve toplam uzunluğu üç yüz altmış metre; tavan yer yer on beş metreye çıkıyor. Sonda iki yüz metrekarelik bir yeraltı gölü var, girişten on yedi metre daha aşağıda. Kültür Portalı yaşını bir milyon yıl civarında tahmin ediyor.
Toroslar'da doğup Dim Vadisi boyunca akıyor ve Akdeniz'e dökülüyor. Suyun en soğuk yerinde dört derece; vadinin havası merkeze göre on ila on beş derece serin. Yaz ortasında Alanya bunalırken buraya çıkmak iklim değiştirmeye benziyor. Kıyı boyunca suyun üstüne kurulmuş platformlar var, ayaklarınızı sarkıtıp oturuyorsunuz.
Sapadere Kanyonu'na giden yolun üzerinde, kanyona çıkanların mola verdiği küçük bir mağara. İçeride sarkıt ve dikitlerin arasından ilerleyen aydınlatılmış bir yol var. Hava dışarıya göre on, on iki derece serin; yaz ortasında ilk adımda fark ediliyor. Sapadere turuna çıkanlar aynı gün ikisini birden görebiliyor.
Yarımadanın güneybatı yamacında, ağzı denizden otuz dört metre kadar yukarıda açılan bir mağara. Giriş ancak bir kişinin sığacağı genişlikte, ama içeri ilerledikçe mağara yarımadanın öbür yakasına kadar uzanıyor. En kolay denizden görülüyor: tekne turları kayalığın önünden geçerken ağız yukarıda, falezin içinde seçiliyor.
Yarımadanın batısında, Damlataş Mağarası'nın hemen önünde başlıyor. 2004'ten 2025'e kadar kesintisiz Mavi Bayrak aldı, yani yirmi iki yıl. Suyu berrak; şnorkelle tabanı ve balıkları görebiliyorsunuz. Adı, Kleopatra ile Antonius'un burada yüzdüğü anlatısından geliyor. Tekne turları da sahilden elli metre açıkta yüzme molası veriyor.
Adı kumunu anlatıyor: Alanya'nın batısında, çam ağaçlarının denize kadar indiği ince kumlu bir koy. Su kıyıdan uzun süre sığ gidiyor, bu yüzden küçük çocuklu aileler burayı seçiyor. Gölgeyi çamlar veriyor, şemsiye kiralamak şart değil. Avsallar ve Türkler limanından kalkan tekne turları da bu kıyıyı geçiyor.
Şehrin doğu yakasında, Keykubat ile birlikte anılan bir plaj. Kalenin oturduğu yarımada Alanya'nın sahilini ikiye bölüyor: batıda Kleopatra, doğuda Keykubat ve Portakal. Portakal'ın kendi adına Mavi Bayrak kaydı yok; bayrak, komşusu Keykubat'ın iki halk plajında dalgalanıyor. Denetlenen su arayan için en yakın seçenek orası.
Tarihi tersanenin hemen yanında, Kızılkule'ye yürüme mesafesindeki küçük kıyı. Burada ince kum değil taş ve çakıl var; tersanenin gözlerinin kara tarafı bile kısmen çakıl, kısmen kaya. Sekiz yüz yıllık tonozların dibinde yüzmek, kalabalık bir kumsalda geçen günden bambaşka. Bazı tekne turlarımız ilk yüzme molasını tam bu suyun üstünde veriyor.
Alanya'nın doğusunda, denize bakan bir yamaca kurulmuş Roma dönemi kenti. Sütunlu cadde, sarnıçlar ve mozaik kalıntıları ağaçların arasına dağılmış durumda; bilet gişesi, kalabalık ve hoparlör yok. Kendi başınıza dolaşırken bir taşın üstüne oturup denize bakmak mümkün. Buraya gelenler genelde Alanya'yı ikinci kez ziyaret edenler.
Antik kentin sokakları bugün hâlâ kullanılıyor: tapınak sütunlarının arasından geçip kafeye oturuyorsunuz. Apollon Tapınağı'nın sütunları denizin hemen kıyısında duruyor ve akşamüstü güneş tam arkalarından batıyor. Alanya'dan araçla gidiliyor; şu an katalogumuzda Side'ye özel bir tur yok, uygun turlar için kültür kategorisine bakabilirsiniz.
Gazipaşa tarafında, sarp bir burnun üstüne kurulmuş Roma kenti. Hamam kalıntıları, kilise temelleri ve deniz kıyısına inen kayalıklar bir arada. Kazılarda çıkan mozaik alanı, bölgenin en geniş örneklerinden biri olarak biliniyor. Alanya'dan uzak ve az ziyaret ediliyor; kalabalıktan uzak bir gün arayanlar için.
Alanya'dan Konya'ya tırmanan Selçuklu kervan yolunun ilk konaklarından biri: tüccarlar Alara Çayı'nın kıyısındaki bu taş handa geceliyordu. Kapının üstündeki kitabe yapıyı 1231-32'ye, Sultan Alâeddin Keykubad'a bağlıyor. Sekiz yüz metre ötede, kayalığın tepesinde Alara Kalesi duruyor; ona kayaya oyulmuş merdivenli bir geçitle çıkılıyor.
Pazartesi Oba'nın semt pazarı kuruluyor: sebze ve meyve tezgâhları, giysi ve hediyelik eşya satanlarla yan yana. Otelin dışındaki gündelik Alanya'yı görmenin kolay bir yolu. Meyve tezgâhlarında aranacak isimler de belli; muz, avokado ve keçiboynuzu, üçü de Alanya adıyla coğrafi işaret almış ürünler.
Türkler'deki deniz parkı 2008 yazında açıldı. Gösteri her gün sabah 10:30'da başlıyor ve elli dakika kadar sürüyor; yunusların ardından sahneyi foklar alıyor. Gösteriden sonra isteyenler yunuslarla yüzme seansına geçiyor. Öğle sıcağı bastırmadan biten, çocuklu ailelerin rahatça planlayabileceği bir sabah.
Dim Barajı'ndan sonraki yedi kilometre kadar boyunca çayın kıyısı yaz boyunca açık hava salonuna dönüşüyor: yirmi beşe yakın restoran, piknik ve kamp alanları, çardaklar. Su en soğuk yerinde dört dereceye iniyor; atlama kuleleri ve su kaydırakları cesur olanları bekliyor. Hafta sonu Alanyalılar da geldiği için erken saat daha rahat.
Deniz kıyısından bin beş yüz metre kadar yukarıda bir yayla. Yaz ortasında geleneksel yağlı pehlivan güreşleri burada yapılıyor; 2026'daki yirminci festival 30 Temmuz ile 2 Ağustos arasındaydı. Festivalde güreşin yanında Yörük kültürüne de yer açılıyor. Kışın aynı yol kar yüzünden kapanabiliyor; Gökbel mevsime göre iki ayrı yer.
Alanya'nın iç kesimindeki Mahmutseydi mahallesinde, dışı taşla kaplı, içi ise baştan sona ahşap bir cami. Binayı yirmi ahşap sütun taşıyor; minber, kürsü ve kapının kanatları da aynı malzemeden. Kapısında 1252 yazıyor ama asıl yaşı tartışmalı: anlatılar onu on üçüncü ya da on dördüncü yüzyıla yerleştiriyor. Dışarıdan sade görünen binanın sürprizi kapıdan girince başlıyor.
Kaç gününüz var, kiminle geldiniz, neyi merak ediyorsunuz? Yazın, size uygun rotayı çıkaralım. Ön ödeme yok; ödeme tur günü yapılıyor.